Ervaringen burgers

Wij geloven in de kracht van verhalen. Door het delen van persoonlijke ervaringen rondom straling kunnen gemeenteraadsleden, beleidsmakers en andere mensen een goed beeld krijgen van wat stralingsgevoeligheid nu eigenlijk inhoudt en tegen wat voor soort zaken je dan aan loopt. Je kunt tenslotte pas iets oplossen als je eerst weet wat het probleem is. Onderstaand een aantal persoonlijke ervaringsverhalen van burgers in Nederland.

Judith

Fulltime werken is geen optie. Als zangeres en zangcoach kan ik niet om draadloze apparatuur heen en kom ik op locaties met veel straling. Ik moet voldoende tijd incalculeren om weer op krachten te komen en ziekte voor te zijn. Na een dag werken moet ik een rustdag incalculeren op een stralingsarme locatie. Als ik soms meerdere uren achteréén op een plek met veel straling moet doorbrengen krijg ik geheugen- en concentratie problemen, pijn in mijn lichaam, hoofdpijn, hartkloppingen, spierpijn, soms ook last van misselijkheid en slaat mijn immuunsysteem op hol. Een baan in kantoorgebouwen, scholen, ziekenhuizen of winkels is geen optie.

Ik kan niet wonen in een grote stad, een appartement of flatgebouw vanwege een opeenstapeling van stralingsbronnen zoals wifi en mobiele telefoons van de buren. Mijn woonplek moet stralingsarm zijn, anders slaap ik niet, bonst mijn hart mijn lichaam uit, heb ik overal pijn en ben ik chronisch vermoeid. Dan kan ik niet meer functioneren. Lees meer…

Anouk

Ik word dag in-dag uit geconfronteerd met mijn elektrogevoeligheid. Want ik voel me dizzy in omgevingen met veel straling van met name smartphones, zendmasten en WiFi routers. Veel winkels, restaurants, maar ook het OV en de meeste kantooromgevingen zijn voor mij nu plekken waar ik niet lang kan zijn, omdat ik er ziek van word. Als ik te lang in een omgeving ben met veel straling krijg ik gezondheidsklachten als wazig zicht, hoofdpijn, misselijkheid, druk op mijn oren, kramp op mijn hart, spier- en gewrichtspijn en griepverschijnselen. En er zijn helaas steeds meer plekken waar de straling inmiddels zo hoog is dat ik er meteen ernstige klachten krijg en dus zo snel mogelijk weer weg moet gaan.

Toen ik op zoek ging naar informatie en verder keek dan wat er bij overheidsinstanties te vinden is, stond ik versteld van wat er al onderzocht en bekend is. Ik ontdekte dat er heel goede, peer reviewed, onderzoeken zijn gedaan en dat er vele aanwijzingen zijn dat straling van draadloze techniek schadelijk is voor mens, plant en dier. Ik herkende vele beschreven klachten en leerde dat er vele mensen zijn die in meer of mindere mate last hebben van straling. Ik ging aan de slag met de tips om blootstelling aan straling te verminderen, o.a. door de WIFI en DECT het huis uit te doen en afstand te houden van stralingsbronnen, en ik knapte in enkele maanden zienderogen op. Lees meer…

Chantal

Ik heb zelf jaren gedoold in het halfduister. Mijn voornaamste klacht was slapeloosheid en het gebeurde regelmatig dat ik een nacht slaap oversloeg. Ik raakte er zo overprikkeld van dat ik me regelmatig aan de rand van gekte bevond. Geen enkel advies gaf blijvend resultaat.

Pas toen ik op het spoor van straling werd gezet en – in eerste instantie met de nodige argwaan – de laagdrempelige tips van lotgenoten opvolgde, verbeterde mijn situatie meteen en blijvend. Wat een verademing! Door deze kleine succesjes raakte ik overtuigd van mijn elektrogevoeligheid en liet een meetspecialist komen. Lang dacht ik dat alleen verhuizen mijn situatie kon oplossen, maar de aanpassingen aan mijn stroomnet (met name de nieuwe aardpen) waren zo baanbrekend dat ik er met een genormaliseerde nachtrust kon blijven wonen. Lees meer…

Petra

Ik wil graag mijn persoonlijke verhaal vertellen om duidelijk te maken wat er kan gebeuren als er technologieën worden uitgerold waarvan niet is bewezen dat ze niet schadelijk zijn voor de gezondheid. Ik had al langere tijd klachten zoals moeheid, hoofdpijn en allergieën. Op mijn nieuwe werkplek is veel draadloze apparatuur en er staan zendmasten dicht bij het gebouw. In een paar dagen tijd kreeg ik er een aantal klachten bij, dichtzittende pijnlijke oren, een brandende huid van mijn hoofd, gezicht, schouder, arm en rug en een totaal gebrek aan eetlust. Het leek alsof ik opeens doorgebrand was, of de stoppen waren doorgeslagen. Ik voelde overal straling, mobieltjes, stroomkabels in de muur, en de babyfoon van de buren.

Elektrogevoelig zijn betekent dat ik me moet aanpassen. Als ik ergens heen ga draag ik beschermende kleding. Hierdoor ben ik in staat enige tijd in een omgeving met straling te zijn. Ik heb een LAT relatie, maar ik kan niet meer bij mijn vriend zijn omdat er in zijn appartement te veel straling is van buren en zendmasten. Op vakantie gaan is lastig want hotels hebben bijna altijd wifi en veel vliegtuigen tegenwoordig ook. Elektrogevoeligheid heeft dus veel invloed op mijn leven en bewegingsvrijheid. Mijn verhaal is niet uniek, dit kan ook jou, je partner, kinderen en kleinkinderen overkomen. Laten we samen kijken hoe we ons land leefbaar kunnen houden voor alle inwoners. Lees meer…

Jolanda

“Ik lag trillend in bed, kon nauwelijks slapen, niet concentreren en ik had zulke erge hartritmestoornissen, dat ik bang was eraan te overlijden.” Ze omschrijft het alsof elektriciteit door haar lijf ging. “De huisarts kon mij niet helpen, want in Nederland is het geen erkende ziekte. Terwijl andere landen er heel serieus mee om gaan. In Frankrijk mogen kinderen op school niet blootgesteld worden aan wifi bijvoorbeeld.”

Jolanda heeft alle muren van het huis opnieuw beschilderd of behangen met speciale metaalhoudende folies en verf. “Voor de ramen hebben we vitrage die de straling buiten houdt. Als ik moet bellen, doe ik dat handsfree door de gordijnen heen. Ik heb geen wifi, geen mobiel, mijn man is de enige die de computer gebruikt. Veel mensen begrijpen het niet. Maar al deze aanpassingen hebben er wel voor gezorgd dat ik geen hartritmestoornissen of hoofdpijn meer heb. Ik kan thuis nu weer redelijk normaal leven.” Lees meer…

Anne

Sinds februari 2016 heb ik klachten gekregen die samenhangen met blootstelling aan elektromagnetische velden. In tegenstelling tot de heersende opinie heb ik via mijn lijf waargenomen dat onze huidige blootstelling niet veilig is. Ik heb daarover inmiddels geen enkele twijfel meer. De prikkeling die ik voelde valt nog het best te vergelijken met het gevoel te verbranden in de zon, alles in je lijf zegt je, “wegwezen”, en je moet er toch weer in.

Ik ben bij het meetonderzoek in mijn huis aanwezig. Net als de meeste huishoudens van tegenwoordig hebben we nogal wat draadloze techniek in huis. We sporen op wat we hebben en schakelen het uit. Na forse investeringen in afscherming van wifi en de zendmast en een nieuwe stralingsarme telefoon voor de buurvrouw is mijn situatie inmiddels zo dat ik (met enige beperkingen) weer functioneer.

Inmiddels ben ik gestuit op veel interessante en intrigerende informatie over dit onderwerp. Er is al veel werk verzet. Ik ben van mening dat ieder het recht heeft om dit te weten. Ik ben niet toevallig een pechvogel die ziek is geworden van straling terwijl het voor anderen ongevaarlijk is. Ik ben, met velen anderen over de hele wereld, het bewijs dat we onze inzichten over stralingslimieten moet bijstellen. Lees meer…

Alice

Het Gelre ziekenhuis in Zutphen is een van de weinige zorginstellingen die Elektro Hyper Sensitiviteit (EHS) serieus neemt. Dat is volgens mijn informatie het enige ziekenhuis in Nederland dat ervoor zorgt dat patiënten met EHS stralingsvrij kunnen worden onderzocht. Je krijgt een soort van klamboe van twee bij twee bij twee meter over je heen die je afschermt van straling. Dat ziekenhuis houdt tenminste rekening met mensen die niet tegen straling kunnen. Lees meer…

Rob en Wally

Wally: Straling heeft niet alleen een negatieve werking op mij, maar in feite op alle mensen en dieren. Ik heb er alleen een grotere gevoeligheid voor. Het is soms moeilijk om duidelijk te maken wat straling met me doet als andere mensen daar (nog) niet zo’n last van hebben. Ik voel me soms net de kanarie die men vroeger meenam in de kolenmijn: als die stopte met zingen, of zelfs dood neerviel, wist men dat er dodelijke gifgassen in de mijn gekomen waren en dat men moest maken dat men weg kwam. Nu ben ik gestopt met zingen en wil de mensen waarschuwen voor een gevaarlijke situatie.

Rob betreurt het dat straling en de effecten daarvan in Nederland zo weinig serieus worden genomen. Rob: Vaak wordt geroepen dat het niet wetenschappelijk bewezen is. Daar ben ik het echter niet mee eens. Er zijn wereldwijd meer dan 14.000 wetenschappelijke onderzoeken, welke de gezondheidsrisico’s van straling aantonen. In het BioInitiative 2012 rapport geven wetenschappers een samenvatting, zelfs per gezondheidsklacht. Ik adviseer mensen om bijvoorbeeld eens de bijsluiter van hun mobiele telefoon te lezen. Daar wordt in niet mis te verstane woorden geadviseerd om het apparaat niet dicht op het lichaam te gebruiken of rond te dragen. Er zijn mensen waarbij tumoren op plaatsen verschenen waar zij hun mobieltje droegen. Lees meer…

Fotoserie: Ziek van straling

Vaak worden ze voor gek versleten: mensen die beweren dat ze niet goed worden van zendmasten en wifi. Fotograaf Koen Verheijden zocht ze op.

Slapeloosheid, oorsuizen, een opgejaagd gevoel, allergieën, hoofdpijn, dodelijke vermoeidheid. Het is slechts een greep uit de klachten die duizenden Nederlanders toeschrijven aan de straling waaraan ze worden blootgesteld. Terwijl bewoners van zogenaamde ‘witte’ gebieden schreeuwen om volledige zendmastdekking, zoeken mensen met EHS juist dekking tegen diezelfde straling. Ze verhuizen, dragen beschermende kleding, verpakken hun huis in folie of slapen onder een klamboe van zilverdraad. Ondertussen raken ze geïsoleerd en weten ze zich geen raad. Lees verder en bekijk de hele fotoserie.

Klik hier voor meer ervaringsverhalen.

Wil je ook jouw ervaring met straling op deze website delen, dan kun je ons een bericht sturen via het contactformulier.